غارنوردی

استالاگمیت ها تاثیرات زلزله ها را خود ثبت می کنند

Stalagmite

استالاگمیت ها ممکن است تاثیرات زلزله های باستان را در خود ثبت کرده باشند.

طی یک مطالعه جدید از طرف انجمن زلزله آمریکا روی غارنهشته های غارهای ایندیانا گفته میشود تاثیرات زلزله های باستانی در آنها مشاهده شده است. این مطالعه ۱۳ستامبر در بولتن انجمن لرزه آمریکا منتشر شده است.

غارنهشته ها در غار دونهو ایندیانا و غارهای مشابه میتوانند به دانشمندان در درک زلزله های باستانی و شناخت گسلهای منطقه کمک کنند.

سامول پانو محقق زمین شناسی دانشگاه ایالتی ایلینوی میگوید: استالاگمیت همچنین حاوی مقادیر کمی از اطلاعات رویداد های آب و هوایی مانند سیل و یخبندان است. این مطالعه نشانگر اهمیت شفاف نمودن روند آب و هوا و اثرات زمین لرزه بر استالاگمیت ها است.

استالاگمیت ها غارنهشته هایی هستند که روی کف غار درست در زیر نقطه ای که استالاکتیت تشکیل میشود و قطره آب حاوی بی کربنات کلسیوم یا آهک میچکد رشد میکنند. در فارسی به آنها چکیده میگویند. آب بعد از برخورد با زمین مقداری از مواد معدنی را رسوب گذاری کرده و طی هزاران سال ارتفاع رسوبات افزایش میابد. استالاکتیت ها درست در بالای استالاگمیت از نقطه ای که آب به داخل غار ترشح کرده است رشد میکنند که نشانگر وجود درزه هایی در آن قسمت سقف هستند و این درزه ها از بالای غار و سطح زمین آب را به داخل هدایت میکنند. حالا اگر زمین لرزه ای رخ دهد امکان این هست که این درزه ها بسته شده یا تغییری در آنها رخ دهد که مستقیما در شکل گیری استالاگمیت روی زمین تاثیر دارد. حتی اگر شما یک ضربه کوچک به استالاکتیت آویزان از سقف بزنید تاثیر آن در طبیعت باقی خواهد ماند که رشد غارنهشته ها را تغییر میدهد.

تغییرات در آب و هوا و میزان و ترکیب آب ورودی به غار موجب پیدایش لایه هایی در استالاگمیت ها می شود که مثل تنه بریده شده درخت قابل مشاهده است. این لایه ها مثل ورق های کتاب حاوی اطلاعات دوره های مختلف هستند.

با توجه به سن طولانی این غارنهشته ها (تقریبا صد تا هزار سال در سانتی متر مربع) ابتدا لازم است آنها را با تکنیک های علمی سن سنجی کرد تا بدانند اطلاعات مربوط به چه دوره تاریخی است.

بدین صورت میتوان متوجه شد که مثلا زلزله مورد نظر در یک لایه در چه سالی رخ داده است.

در میان چهار استالاگمیت مطالعه شده توسط اقای پانو و همکاران در غار دونهو مشخص شد که رشد یک جفت استالاگمیت دوقلو در حدود صد هزار سال پیش متوقف شده و دوباره در حدود شش هزار سال پیش آغاز شده است که مصادف است با یک زلزله ۷٫۱ ریشتری در منطقه.

یک استالاگمیت دیگر جوان که حدود ۱۸۰۰ سال عمر دارد همزمان با یک زلزله ۶٫۲ ریشتری بزرگ از محور رشد خود دچار انحراف شده است.

زمین لرزه های بزرگ قدیمی تر که باعث تکان خوردن شدید خاک بوده و اصطلاحا به آن پالیولیکوفکشن میگویند، در رسوبات باستانی شناخته شده اند.

اقای پانو میگوید این نشانه های لرزه ای موجود در استالاگمیت به طور بالقوه میتواند شواهدی برای این زمین لرزه باستانی به دست دهد.

بسیاری از شواهد لایه ها نشانگر تغیرات در مایع وارد شونده به غار هستند که دلیل تغییرات آب و هوایی گذشته میباشند.

رشد استالاگمیت میتواند با تغییر آب و هوا تحت تاثیر قرار گیرد، چه با خشک شدن ورودی یا وقوع سیل، مسدود شدن درزه ها یا حتی برون آمدن آن از جای خود.

استالاگمیت های مورد بررسی در این تحقیق نیز مورد مطالعه آب و هوایی قرار گرفته اند.

به طور مثال برخی از آنان نشانگر تغییر در الگوی رشد اولیه در زمان جاری شدن سیل ناشی از اتمام دوره یخبندان بوده اند و برخی هم نشانگر رسوب شدن گل و لای ناشی از این سیل.

دکتر پانو میگوید که ما باید بشدت مراقب استالاگمیت ها و استالاکتیت ها باشیم زیرا حتی یک دست کشیدن ساده میتواند موجب تاثیر غیر طبیعی در روند رشد آنها شود.

دکتر پانو در حال همکاری با سازمان زمین شناسی آمریکا برای مطالعه بیشتر روی غارهای مختلف هستند که اطلاعاتی نظیر تاثیر زلزله جان تینسلی در غرب میانه آمریکا را ردیابی کنند و امیدوارند بتوانند اطلاعات زیادی از این راه کسب کنند.

 

Related image

منبع: @PersianSpeleology

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اینها را هم ببینید

بسته
بسته