کوه نوردی و کوهپیمائی

وظایف سرپرست؟

-سرپرست هماهنگ کننده کارها است ،‌تقسیم کارها با اوست ، تصمیم های لازم را با همفکری و مشورت با افراد با تجربه اتخاذ می کند .

  • بعبارت دیگر سرپرست  : یعنی کسی که نقطه نظر افراد شرکت کننده در برنامه را می گیرد و با جمع بندی و حسن انتخاب بهترین آنها را بر می گزیند و به اجرا درمی آورد .
  • او منعکس کننده نکات و نظرات مثبت و رفع کننده مشکلات و نظرات منفی است . او نقاط قوت وافرادی قوی ومبتکر را برای بهتر شدن برنامه و اجرای آن بکار می گیرد .
  • تقسیم کار می کند و نظارت ، نه اینکه نظاره گر باشد . او در بطن قرار دارد قویها را به کمک ضعیفها می گیرد و ماشین و موتور تیم را با درایت و تیز هوشی براه می اندازد و در حین حرکت هم اگر با مشکلی برخورد نماید با کمک دیگر اعضاء صاحبنظر به رفع مسائل می پردازد .

 او با دیگر افراد  گروه جدائی ندارد بلکه همگی باید پیکره ای استوار تشکیل دهند تا قویتر و مطمئن تر و با درصد خطرات کمتر به پیروزی برسند . نباید شکافی ایجاد شود و اگر پیش آمد باید به رفع آن کوشید و مرکزیت را بکار گرفت و جلسه ای تشکیل داد و موضوع را مطرح و مورد بررسی قرار داد .

خصوصیات یک سرپرست :

  • او باید بداند که چگونه کوششهای افراد تحت سرپرستی خود را هدایت و رهبری کند و طبعاً این دانائی شامل عوامل مختلف از جمله ترغیب افراد بکارو درک اصول و روشهای سرپرستی و مورد استفاده قراردادن آنها است .
  • سرپرست باید بداند که چگونه کار کند و اصول و چگونگی کار محوله را که برای آن جمع شده اند به نحو مطلوب بداند و اطلاعات جامع در آن زمینه دارا باشد .
  • باید بداند که چگونه می توان افراد را آموزش داد و میزان اطلاعات آنها را بالا برد .
  • همچنین باید قادر باشد افراد را برای پذیرش مسئولیتهای لازم توجیه و انتخاب نماید .
  • او باید بداندکه چگونه صحبت کند ، چطور گوش بدهد ، و چطور بخواند و چگونه نظرات خود را برشته تحریر در آورد و مبادله افکار و عقاید بنماید .
  • او باید بداند چطور حجم کارها را مورد بررسی قرار دهد و دستور کار خود را تنظیم کند.
  • برنامه ریزی در هر کاری بخصوص در اداره امور حائز اهمیت خاص است ، سرپرست باید از روشهای بهبود کار مطلع باشد و برای حل مشکلات راه حلهای مطلوب را جستجو کند .

حال با توجه به آنچه گفته شد می توان خصوصیات یک سرپرست را بطورخلاصه به صورت زیربیان کرد :

  • آشنایی با اصول ابتدایی کوهنوردی و سنگنوردی و یخ و برف و همچنین گذراندن برخی دوره ها از جمله جهت یابی ، هواشناسی ، خطرات کوهستان ، نقشه خوانی ، تغذیه ، کمکهای اولیه و . . .
  • کنترل روانی و روحی خود در طول برنامه
  • تجربه شرکت در چندین برنامه کوهنوردی
  • اخلاق نیکو
  • شناخت از خود ( نقاط قوت و ضعف ، جسمی ، روحی و. . . . )
  • انعطاف پذیری :
  • مشورت با افراد و یا برخی از آنها و تصمیم گیری توسط خودش ، اصرار نورزیدن بی مورد بر اجرای کامل برنامه در صورت غیر ممکن بودن و یا خطر ریسک ننمودن
  • در هنگام خطر خونسرد ، قاطع و سریع باشد
  • باید آمادگی تحمل سخترین شرایط را داشته باشد
  • واقع گرایی و تابع احساسات نشدن
  • برخوردار بودن از توانایی روحی و جسمی بالا
  • تا حدودی توان خلاقیت و مدیرو مدبر بودن و قدرت کنترل
  • قابلیت پذیرش انتقاد و یا پیشنهاد ازجانب افرادگروه

در آخر باید این مورد را در نظر بگیریم که همیشه نمی توان یک سرپرست کامل بود و امکان خطا و اشتباه وجود دارد و نباید به خود غره شد و برنامه هایی اجرا کرد و افرادی را با خود برد که از حد توان ما خارج است . باید حد و حدود تواناییهای خود را بدانیم و آن را قبول کنیم و بر طبق آن برنامه ریزی کنیم ، زیرا اگر خدای نکرده اتفاقی در برنامه ای که ما سرپرست آن هستیم بیفتد موجب پشیمانی ها و مسائل جبران ناپذیری خواهد شد ، چه بسا که کوهنوردان خوبی به همین دلایل کوهنوردی را کنارگذاشته اند .

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اینها را هم ببینید

بسته
بسته